Από τους 63 στους 113: Κερδίζει, προβληματίζει και ψάχνει ακόμη την ταυτότητά του

Πλέον έχει γίνει συνήθεια. Ο ΠΑΟΚ βρίσκει τον τρόπο να φτάνει στις νίκες, ακόμη κι όταν δεν παρουσιάζει το μπάσκετ που μπορεί και που θα ήθελε να παίζει. Κι αυτό είναι ένα δεδομένο που αξίζει να σταθούμε. Γράφει η Όλγα Χιονίδου.

Αν υπάρχει κάτι που προκαλεί απορία στον φετινό ΠΑΟΚ, αυτό είναι ο τρόπος με τον οποίο καταφέρνει να κερδίζει τα παιχνίδια του. Ο Δικέφαλος επικράτησε με 113-111 της Ρόμα, σε μια αναμέτρηση που θα μείνει για χρόνια στη μνήμη για αρκετούς λόγους. Πρώτα απ’ όλα, γιατί καταγράφηκαν ιστορικές επιδόσεις στο EuroCup. Οι 224 πόντοι που σημειώθηκαν στο Παλατάκι το βράδυ της Τρίτης (3/11) αποτελούν ρεκόρ για τη διοργάνωση σε αγώνα χωρίς παράταση, ενώ οι 113 πόντοι του ΠΑΟΚ συνιστούν την κορυφαία επιθετική επίδοση στην ιστορία του συλλόγου στο EuroCup.

Ο ΠΑΟΚ, ωστόσο, παρουσίασε ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο σε σχέση με την αναμέτρηση στο Ιβανώφειο. Και είναι πραγματικά αξιοσημείωτο το πόσο γρήγορα μπορεί να μετακινηθεί από το ένα άκρο στο άλλο. Χαρακτηριστική είναι μια παλαιότερη τοποθέτηση του Αντρέα Τρινκιέρι, σύμφωνα με την οποία, όταν η ομάδα κλείνει μία «τρύπα», εμφανίζεται κάποια άλλη. Κάπως έτσι μοιάζει να εξελίσσεται η μέχρι τώρα πορεία της.

Απέναντι στον Ηρακλή, πριν από τέσσερις ημέρες, ο Δικέφαλος είχε θετική αμυντική παρουσία, αλλά αντιμετώπισε εμφανέστατο πρόβλημα στην επίθεση, μένοντας μόλις στους 63 πόντους. Επιθετικά παρασύρθηκε από τον ρυθμό και τον τρόπο παιχνιδιού του αντιπάλου, με τον Τρινκιέρι να περιγράφει χαρακτηριστικά την εικόνα λέγοντας πως η ομάδα του «έπαιξε τσούκου τσούκου μπάσκετ και πήρε μία τσούκου τσούκου νίκη». Εκείνο το βράδυ, μάλιστα, ο ΠΑΟΚ είχε σοβαρό πρόβλημα στη δημιουργία, με μόλις 10 ασίστ για 17 λάθη, ενώ σούταρε με 8/24 πίσω από τα 6,75 μ.

Από το ένα άκρο στο… άλλο

Ας δούμε, όμως, τι συνέβη απέναντι στη Ρόμα, γιατί η σύγκριση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο ΠΑΟΚ σημείωσε 113 πόντους, έχοντας 16/35 τρίποντα και 21/37 δίποντα. Μοίρασε 27 ασίστ και υπέπεσε σε μόλις 10 λάθη. Από τη μία πλευρά, λοιπόν, είχαμε μια ομάδα που δυσκολευόταν να δημιουργήσει και να σκοράρει στο Ιβανώφειο και, από την άλλη, ένα σύνολο που έφτασε σε επιθετικό ρεκόρ, αλλά επέτρεψε στον αντίπαλό του να σημειώσει 111 πόντους.

Μόλις τέσσερις ημέρες νωρίτερα, ο ΠΑΟΚ είχε δεχθεί 53 πόντους από τον Ηρακλή, σε ένα παιχνίδι ειδικών συνθηκών, όπως είναι ένα τοπικό ντέρμπι της Θεσσαλονίκης. Στο επόμενο παιχνίδι του, στο δικό του γήπεδο, δέχθηκε περισσότερους από τους διπλάσιους σε μια ευρωπαϊκή αναμέτρηση. Προφανώς, πρόκειται για δύο διαφορετικά παιχνίδια, με διαφορετικούς αντιπάλους και εντελώς διαφορετικές απαιτήσεις. Ωστόσο, η τόσο μεγάλη απόκλιση στην εικόνα της ομάδας δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.

Ο ΠΑΟΚ φαίνεται να επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τον ρυθμό και το αγωνιστικό ύφος του αντιπάλου του, δυσκολευόμενος να επιβάλει τους δικούς του όρους. Η Ρόμα είναι μια ομάδα που επιδιώκει να παίξει γρήγορα, να επιτεθεί με ελευθερία και να αξιοποιήσει την ποιότητα που διαθέτει στο ρόστερ της. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα νέο μπασκετικό εγχείρημα, έχει σημαντικούς οικονομικούς πόρους και παίκτες με επιθετικό ταλέντο. Το ζήτημα, όμως, είναι ότι ο ΠΑΟΚ δεν θα πρέπει να παρασύρεται τόσο εύκολα από το παιχνίδι του αντιπάλου, ειδικά όταν αυτό σημαίνει ότι αφήνει σε δεύτερη μοίρα την αμυντική του λειτουργία.

Ο ίδιος ο Τρινκιέρι έδωσε τη δική του εξήγηση μετά το τέλος της αναμέτρησης: «Δεν θα έχουμε τέτοιους αριθμούς σε άλλες αναμετρήσεις. Αυτό είναι το στυλ της Ρόμα και το εφαρμόζει πολύ καλά. Πιστεύω ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να βγούμε από τη ζώνη άνεσής μας. Όταν είδαμε ότι μπορούσαμε να σκοράρουμε εύκολα, πετυχαίνοντας 29 πόντους στην πρώτη περίοδο και 61 στο πρώτο ημίχρονο, θεωρήσαμε ότι το παιχνίδι θα ήταν εύκολο. Έτσι, ξεχάσαμε να παίξουμε άμυνα».

Οι νίκες δίνουν χρόνο

Η αλήθεια είναι πως ο ΠΑΟΚ συνεχίζει να παίζει με τη φωτιά. Από τους 63 πόντους του Σαββάτου έφτασε στους 113 την Τρίτη, χωρίς όμως να καταφέρει να συνδυάσει την επιθετική του παραγωγικότητα με την απαραίτητη αμυντική συνέπεια. Και κάπου εδώ προκύπτουν τα ερωτήματα: Ποια είναι τελικά η αγωνιστική ταυτότητα του φετινού ΠΑΟΚ; Ποιο μπάσκετ θέλει να παίξει ο Αντρέα Τρινκιέρι και πόσο κοντά βρίσκεται η ομάδα στην εφαρμογή του;

Από την άλλη, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργεί μέχρι στιγμής ο Δικέφαλος. Η ομάδα αγωνίζεται ασταμάτητα από τον Σεπτέμβριο, με την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεων και το Super Cup, ενώ ο χρόνος που έχει στη διάθεσή της για ουσιαστική προπόνηση και προετοιμασία ανάμεσα στα παιχνίδια είναι περιορισμένος. Γι’ αυτό και θεωρώ πως η διακοπή του Νοεμβρίου μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντική. Για πρώτη φορά μετά από αρκετό καιρό, το τεχνικό επιτελείο θα έχει τη δυνατότητα να δουλέψει περισσότερο στο γήπεδο, να διορθώσει αδυναμίες και να προσπαθήσει να δώσει στην ομάδα μεγαλύτερη αγωνιστική συνοχή.

Αν σε αυτό το διάστημα προστεθούν και νέα πρόσωπα στο ρόστερ, τότε υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε να δούμε έναν διαφορετικό ΠΑΟΚ μέσα στον επόμενο μήνα. Δεν αποτελεί μυστικό ότι ο Δικέφαλος παραμένει ενεργός στην αγορά και εξετάζει περιπτώσεις τόσο για την περιφέρεια όσο και για τις θέσεις των φόργουορντ. Δεν δείχνει, ωστόσο, διατεθειμένος να κινηθεί βιαστικά. Αναζητά παίκτες που μπορούν να προσφέρουν ουσιαστική αναβάθμιση στο υπάρχον σύνολο και όχι απλώς να αυξήσουν τις διαθέσιμες επιλογές.

Και εδώ υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Οι νίκες δίνουν χρόνο. Δεν μπορείς να είσαι ιδιαίτερα αυστηρός με μια ομάδα που παραμένει πρώτη και αήττητη στο ελληνικό πρωτάθλημα και βρίσκεται στη δεύτερη θέση του ομίλου της στο EuroCup. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι όλα λειτουργούν όπως θα έπρεπε. Ο ΠΑΟΚ δεν έχει φτάσει ακόμη στα επίπεδα απόδοσης που επιτρέπουν οι δυνατότητές του, ούτε παίζει το μπάσκετ που θα ήθελαν να βλέπουν οι φίλαθλοί του. Υπάρχουν ζητήματα που χρειάζονται δουλειά και βελτίωση, με κυριότερο ίσως τη σταθερότητα στην απόδοσή του από παιχνίδι σε παιχνίδι.

Ωστόσο, αν αναλογιστούμε ότι η ομάδα προσπαθεί ακόμη να βρει τα πατήματά της, ενώ έχει μπροστά της ένα ιδιαίτερα απαιτητικό πρόγραμμα, το γεγονός ότι καταφέρνει να κερδίζει έχει τη δική του αξία. Ο ΠΑΟΚ παίρνει αποτελέσματα ακόμη και όταν δεν πείθει. Το επόμενο ζητούμενο είναι να αρχίσει να κερδίζει και με τον τρόπο, που θέλει να παίζει. Η διακοπή ίσως αποτελέσει την πρώτη πραγματική ευκαιρία για να κάνει αυτό το βήμα.