Η μέρα που χάσαμε και την τελευταία μας δικαιολογία

Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί πέρσι τέτοια μέρα ότι θα βλέπαμε ηλεκτρονικές ουρές 6.000 ατόμων, μεσημέρι Κυριακής 26 Ιουλίου; Άνθρωποι να κάθονται μπροστά σε υπολογιστές και κινητά, εν μέσω καλοκαιριού, για να προλάβουν ένα διαρκείας στο μπάσκετ; Αν το λέγαμε αυτό πριν έναν χρόνο, θα μας έβγαζαν τρελούς.

Πέρσι έγινε μια πραγματική υπέρβαση από τον κόσμο. Βγήκαν περίπου 4.500 διαρκείας και το PAOK Sports Arena ήταν μισογεμάτο και ως ένα σημείο ήταν υπέραρκετό. Έναν χρόνο μετά, όμως, η ατμόσφαιρα άλλαξε. Η έλευση του Αριστοτέλη Μυστακίδη έδωσε αυτό που έλειπε χρόνια, το κίνητρο. Ο ΠΑΟΚ του 2026 βάζει άλλους στόχους σε σχέση με τον ΠΑΟΚ του 2025 κι αυτό ο κόσμος το καταλαβαίνει.

Δεν χρειάζεται να χαριστούμε σε κανέναν ούτε να κάνουμε το άσπρο μαύρο. Ο κόσμος βλέπει επενδύσεις που γίνονται στην πράξη. Βλέπει ένα νέο προπονητικό κέντρο, βλέπει την εξαγορά της ΔΕΚΑ, βλέπει παίκτες όπως ο Καλάθης και ο Όσμαν. Καταλαβαίνει τη διαφορά που φέρνει η οικονομική επιφάνεια ενός ανθρώπου στο κλαμπ.

Προφανώς, πολλοί από τους 6.000 που στηθήκαν στην ουρά στις 12:00 το μεσημέρι δεν πρόλαβαν εισιτήριο. Το γήπεδο χωράει 8.500 άτομα και πρέπει να μείνουν και εισιτήρια για τους αγώνες. Το μήνυμα, όμως, στάλθηκε. Ο κόσμος στηρίζει. Η ευρεία μάζα είναι εδώ και αγκαλιάζει την προσπάθεια.

Το στοίχημα της νέας σεζόν

Το θέμα όμως δεν είναι μόνο τα διαρκείας. Το θέμα είναι τι γίνεται όταν ανοίγουν οι θύρες του γηπέδου. Το Παλατάκι πρέπει να γίνει η πιο δύσκολη έδρα στην Ελλάδα μακριά από την Αθήνα. Εκεί που ο αντίπαλος θα ξέρει ότι θα περνάει δύσκολα.

Πέρσι υπήρχαν παιχνίδια που η εικόνα στις εξέδρες ήταν απογοητευτική. Ακόμα και σε μεγάλα ματς, έλειπε ο παλμός που ξέρουμε ότι μπορεί να βγάλει αυτό το γήπεδο. Η σχέση του ΠΑΟΚτσή με το μπάσκετ πέρασε από 40 κύματα. Ας μην ξεχνάμε όμως την αλήθεια. Το μπάσκετ ήταν αυτό που έφτιαξε οπαδούς στα 90s και μπορεί να το ξανακάνει σε βάθος χρόνων. Τα τελευταία χρόνια αυτή η σχέση δοκιμάστηκε. Κι εμείς από τη δημοσιογραφική μας πλευρά, ακούγαμε συνέχεια την ίδια κουβέντα από τον κόσμο: «Γιατί να πάω στο γήπεδο;».

Αυτή η ερώτηση πλέον δεν υπάρχει. Σε αυτή τη νέα προσπάθεια οφείλουμε να είμαστε εκεί. Όχι για να αποθεώνουμε πρόσωπα, αλλά για να στηρίξουμε την ομάδα. Λάθη έγιναν και λάθη θα γίνονται πάντα. Όμως η συσπείρωση είναι το μόνο που μπορεί να δώσει πραγματική υπεραξία στη δουλειά του Τρινκιέρι, ειδικά όταν θα αντιμετωπίζει ποιοτικά ανώτερους αντιπάλους.

Ίσως ήρθε η ώρα να θυμηθούμε ξανά τι σημαίνει ΠΑΟΚ στο μπάσκετ και να σταθούμε δίπλα του όπως του αξίζει.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η δίψα των ΠΑΟΚτσήδων φέρνει επιπλέον 1000 εισιτήρια διαρκείας – Η απάντηση της ΚΑΕ στην τεράστια ζήτηση