Οι «τα λέγαμε» που περιμένουν στη γωνία και η λογική του «ράβε, ξήλωνε»

Ήρθε λοιπόν και η πρώτη ήττα –αυτή του τελικού του Super Cup ήταν σχεδόν σαν νίκη- που μπορεί να θεωρηθεί και γκέλα για τον ΠΑΟΚ. Το είπε ο Αντρέα Τρινκιέρι μετά το ματς του Πανεβέζις και δεν υπάρχει λόγος, δύο μέρες μετά, να προσθέσει κανείς κάτι περισσότερο. Η Λιετκάμπελις ήταν καλύτερη στα μεγαλύτερα διαστήματα του αγώνα, εκτέλεσε με σχεδόν αφύσικα ποσοστά –κάτι στο οποίο προφανώς και συνετέλεσε ο ΠΑΟΚ- και πήρε ένα ματς που το άξιζε. Το θέμα είναι πόσο έτοιμη είναι η ομάδα του Τρινκιέρι να διαχειριστεί αυτήν την πρώτη γκέλα της σεζόν.

Είναι εκείνες οι καταστάσεις που δοκιμάζουν και τις πιο μεγάλες, τις πιο έτοιμες, τις πιο σκληρές ομάδες. Ο ΠΑΟΚ μεταξύ άλλων θα πρέπει να δείξει ότι έχει, ως οργανισμός, κοντή μνήμη. Όχι μόνο στις νίκες αλλά και στις ήττες. Με ένα ματς κάθε τρεις μέρες δεν υπάρχει άλλος τρόπος, όμως αυτό θα πρέπει να το δούμε στην πράξη και το πολύ απαιτητικό παιχνίδι του Σαββάτου στη Ρόδο είναι μία πρώτη ευκαιρία. Είναι ευθύνη όλων από τον Τρινκιέρι και τον Τσιάρα, μέχρι τον τελευταίο παίκτη του ρόστερ, να μπορέσει η ομάδα να αποδειχτεί έτοιμη όχι μόνο μετά από μία ήττα αλλά και από μία δεύτερη ή και τρίτη, μετά δηλαδή από μία μικρή ή μεγαλύτερη κρίση.

Ένας ακόμη τρόπος για να αξιοποιηθεί αυτό το αρνητικό αποτέλεσμα είναι και η ατομική αντίδραση. Ξέχωρα από αυτά που μπορεί να ακούγονται, να γράφονται ή και να πιστεύει κανείς, όσο και αν δεν είναι ενθαρρυντική η πρώτη εικόνα συγκεκριμένων παικτών, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα να την αλλάξουν και μάλιστα άμεσα. Για να μην πάμε πιο πίσω, θυμηθείτε τον Μάρκους Φόστερ μέχρι το «Παύλος Γιαννακόπουλος» και δείτε ποιος αυτός που βλέπουμε από τότε. Δεν έχουν όλοι οι παίκτες την ίδια αντίδραση, τον ίδιο τρόπο στη διαδικασία προσαρμογής. Βέβαια δεν ταιριάζουν όλοι οι παίκτες σε όλες τις ομάδες, γι’ αυτό άλλωστε υπάρχουν και οι αλλαγές. Τι σχέση έχει, για παράδειγμα, ο Τίμι Άλεν του ΠΑΟΚ με αυτόν της Μανρέσα;

Από αυτήν την πραγματικότητα όμως, σε αυτήν που αποτυπώθηκε με το τέλος του αγώνα της Λιθουανίας με τα κάθε λογής «τα λέγαμε» και φυσικά αυτούς στην πρώτη «στραβή» ζητάνε μια ομάδα από το μηδέν, υπάρχει χαώδης απόσταση. Φυσικά σε αυτό συντελεί και η εικόνα του ΠΑΟΚ, όχι στη Λιθουανία, αλλά πριν από αυτήν, στα παιχνίδια δηλαδή που τα κέρδισε. Μέσα από τις εκπομπές του PAOK Basket επισημάναμε από το καλοκαίρι κάποια ερωτηματικά στη διαδικασία της δημιουργίας της ομάδας. Είναι πια φανερό από την πράξη ότι της λείπει ένας δημιουργικός πόιντ γκαρντ πίσω ή και μπροστά από τον Καλάθη αλλά και ένας φόργουορντ έτσι ώστε να γίνει πιο εύκολη η διαχείριση του Όσμαν. Όλα αυτά καθορίζονται και από τι προσφέρει η αγορά. Η λογική του «ράβε, ξήλωνε» όμως σπανίως οδηγεί σε αποτελέσματα και ο ΠΑΟΚ έχει βάλει ήδη έναν νέο παίκτη στο ρόστερ του, τον Μοτιεγιούνας που δηλώθηκε και στην οχτάδα των ξένων του Πρωταθλήματος.

Για το τέλος. Δεν υπάρχει λόγος να μπει κανείς σε ιδιαίτερη εμβάθυνση και τελικά σε εκτιμήσεις για το πώς θα εξελιχθεί το θέμα του Τάιλερ Ντόρσεϊ που μετά τις τελευταίες εξελίξεις επί ισπανικού εδάφους στον Ολυμπιακό, βγήκε ακόμη πιο έντονα στην επιφάνεια. Ανεξαρτήτως του πώς θα το διαχειριστεί ο Ολυμπιακός που είναι αυτός που έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε αυτήν τη φάση, για τον ΠΑΟΚ υπάρχει μόνο αυτό: Δεν θα πρέπει να «αγγίξει» στο ελάχιστο την ομάδα που έχει μπροστά της ματς που πρέπει να κερδίσει.