Ο ΠΑΟΚ πρέπει να είναι έτοιμος για όσα έρχονται

H χθεσινή παρουσίαση του Τσέντι Όσμαν στο PAOK SPORTS ARENA γέννησε πολλές προσδοκίες στο μυαλό μου καθώς σηματοδοτεί την επιστροφή του ΠΑΟΚ στο κορυφαίο επίπεδο -σε επίπεδο μεταγραφικών στόχων- αλλά και μια ανησυχία βλέποντας τον ενθουσιασμό του κόσμου. Παραδόξως, αυτή η ανησυχία συνδεόταν με τον Θουκυδίδη.

Στο πρώτο βιβλίο της Ιστορίας του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο Αθηναίος ιστορικός, διατυπώνει μία από τις σημαντικότερες διαπιστώσεις της πολιτικής σκέψης. Οι αφορμές ενός πολέμου δεν είναι σχεδόν ποτέ οι πραγματικές αιτίες του. Η αληθινή αιτία του Πελοποννησιακού Πολέμου, όπως υποστηρίζει, ήταν η συνεχώς αυξανόμενη ισχύς της Αθήνας και ο φόβος που αυτή προκάλεσε στη Σπάρτη. Όχι επειδή η Αθήνα είχε ήδη κυριαρχήσει, αλλά επειδή όλοι μπορούσαν να διακρίνουν προς τα πού οδηγούσε η πορεία της. Ο φόβος δεν γεννήθηκε από την πραγματικότητα της στιγμής, αλλά από την προοπτική του μέλλοντος.

Η συγκεκριμένη σκέψη ξεπερνά τα όρια της αρχαίας ιστορίας. Αποτελεί έναν διαχρονικό κανόνα των ανταγωνιστικών συστημάτων. Κάθε φορά που ένας νέος παίκτης αυξάνει την ισχύ του, η αντίδραση των ήδη εδραιωμένων δυνάμεων δεν οφείλεται απαραίτητα σε όσα έχει ήδη πετύχει, αλλά κυρίως σε όσα ενδέχεται να πετύχει στο μέλλον.

Η μεταβολή της ισορροπίας ισχύος είναι εκείνη που γεννά την ανησυχία και, πολλές φορές, την επιθετική αντίδραση. Κάτι αντίστοιχο μπορεί να ισχύσει και για τον μπασκετικό ΠΑΟΚ. Ύστερα από χρόνια οικονομικής επιβίωσης και περιορισμένων δυνατοτήτων, ο σύλλογος δείχνει να εισέρχεται σε μία διαφορετική περίοδο.

Η ενίσχυση του ρόστερ με την υπογραφή ενός τεράστιου συμβολαίου στο πρόσωπο του Όσμαν αλλά και άλλων εξαιρετικών παικτών, η μεγαλύτερη οικονομική σταθερότητα, οι αυξημένες φιλοδοξίες και η προσπάθεια επιστροφής στην κορυφή του ελληνικού και ευρωπαϊκού μπάσκετ δεν αλλάζουν μόνο τον ίδιο τον ΠΑΟΚ. Αλλάζουν και τον τρόπο με τον οποίο θα τον αντιμετωπίζουν οι υπόλοιποι.

Αν ο ΠΑΟΚ συνεχίσει να μειώνει την απόσταση από τους παραδοσιακούς πρωταγωνιστές, δεν θα πρέπει να εκπλαγεί αν αυξηθεί η αμφισβήτηση, η πίεση, η αυστηρότερη κριτική ή ακόμη και η επικοινωνιακή αντιπαράθεση γύρω από κάθε του βήμα. Όχι επειδή αυτές οι αντιδράσεις αποτελούν κάποια συνωμοσία, αλλά επειδή κάθε οργανισμός που ανεβαίνει στην ιεραρχία μεταβάλλει τις ισορροπίες ενός ολόκληρου οικοσυστήματος.

Η άνοδος δημιουργεί ανασφάλεια σε όσους είχαν συνηθίσει να λειτουργούν μέσα σε ένα σταθερό περιβάλλον. Οι κατεστημένες δυνάμεις δεν περιμένουν πάντοτε να χάσουν την κυριαρχία τους για να αντιδράσουν. Αντιδρούν από τη στιγμή που αντιλαμβάνονται πως κάποιος άλλος αποκτά τη δυνατότητα να τη διεκδικήσει. Η σύγκρουση, είτε πολιτική είτε αθλητική, ξεκινά συχνά πολύ πριν εμφανιστούν τα πρώτα απτά αποτελέσματα.

Για τον ΠΑΟΚ, λοιπόν, η πραγματική πρόκληση δεν θα είναι μόνο η δημιουργία μιας ισχυρής ομάδας, κάτι που φαίνεται ήδη πραγματικότητα με τον Αριστοτέλη Μυστακίδη στον ιδιοκτησιακό θώκο. Θα είναι η διαχείριση όσων συνοδεύουν την ίδια την άνοδο. Οι μεγάλες ομάδες δεν κρίνονται αποκλειστικά από τις νίκες τους. Κρίνονται και από την ικανότητά τους να αντέχουν την πίεση που γεννά η αυξανόμενη δύναμή τους. Κάτι που πρέπει να το έχουν στον νου τους οι οπαδοί του ΠΑΟΚ. Ο δρόμος δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Θέλει πίστη, στήριξη, υπομονή και επιμονή.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Μεγάλος διαγωνισμός του PAOKBASKET – Κληρώνει τέσσερις φανέλες του Τσέντι Όσμαν