Όταν πιστεύουν ότι το ελληνικό μπάσκετ τους ανήκει…

(Και) οι φετινοί τελικοί ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό είχαν όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να αναδείξουν το ελληνικό μπάσκετ. Πάθος, ένταση, σπουδαίους αθλητές, υψηλό επίπεδο τακτικής και μια σειρά αγώνων που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Αγωνιστικά, η πεντάδα των τελικών πρόσφερε θέαμα και απέδειξε ότι οι δύο ομάδες διαθέτουν ποιότητα που τις κατατάσσει ανάμεσα στις κορυφαίες της Ευρώπης.

Κι όμως, αντί να συζητάμε για τις μεγάλες εμφανίσεις, τις προπονητικές μονομαχίες και τις κρίσιμες φάσεις που έκριναν τον τίτλο, βρεθήκαμε για ακόμη μία φορά να ασχολούμαστε με όσα συνέβαιναν εκτός παρκέ. Μηνύσεις, καταγγελίες, δημόσιες αντιπαραθέσεις, απειλές, ανακοινώσεις και μια ατελείωτη τοξικότητα που σκέπασε κάθε αγωνιστική συζήτηση.

Το πιο θλιβερό είναι ότι πρωταγωνιστές δεν ήταν οι παίκτες, αλλά οι διοικήσεις. Σε ένα πρωτάθλημα που θα έπρεπε να προβάλλει τους αθλητές και το ίδιο το άθλημα, οι παράγοντες κατάφεραν ξανά να μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον. Και όσο αυτό συμβαίνει, το ελληνικό μπάσκετ παραμένει δέσμιο μιας νοοτροπίας που το κρατά πίσω.

Η αίσθηση που δημιουργείται είναι πως οι δύο «αιώνιοι» θεωρούν ότι το ελληνικό μπάσκετ περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από αυτούς. Αναμφίβολα αποτελούν τις μεγαλύτερες δυνάμεις της χώρας, όμως το άθλημα δεν ανήκει σε κανέναν. Ανήκει σε όλους όσοι το υπηρετούν: στις υπόλοιπες ομάδες, στους αθλητές, στους προπονητές και κυρίως στους φιλάθλους που θέλουν να βλέπουν αγώνες και όχι δικαστικές ή επικοινωνιακές μάχες.

Η νέα σεζόν πρέπει να αποτελέσει σημείο καμπής. Ο ΠΑΟΚ, αλλά και όλες οι υπόλοιπες ομάδες, οφείλουν να απαιτήσουν σαφείς κανόνες, ίση αντιμετώπιση και ένα πλαίσιο που θα προστατεύει την αξιοπιστία του πρωταθλήματος. Το ελληνικό μπάσκετ έχει την ιστορία, το ταλέντο και τη δυναμική για να γίνει πραγματικό κόσμημα.

Αυτό, όμως, θα συμβεί μόνο όταν οι αγώνες κρίνονται αποκλειστικά στο γήπεδο, επί ίσοις όροις, με τους πρωταγωνιστές να φορούν φανέλες και όχι κοστούμια. Μέχρι τότε, κάθε σπουδαία μπασκετική παράσταση θα κινδυνεύει να μετατρέπεται σε ακόμη μία θλιβερή φαρσοκωμωδία.