Ο Αντρέα Τρινκιέρι περιγράφει τον ΠΑΟΚ ως ένα project που δεν αφορά μόνο το παρόν, αλλά μια μακροχρόνια διαδικασία οικοδόμησης ταυτότητας, κουλτούρας και σταθερών βάσεων. Μέσα από αναφορές στον «πόνο και το πάθος», στη σημασία των Ελλήνων παικτών και στην ανάγκη υπομονής, χαρτογραφεί ένα μοντέλο ομάδας που βασίζεται στη δουλειά και όχι στα εύκολα αποτελέσματα.
Αναλυτικά τα όσα δήλωσε ο Αντρέα Τρινκιέρι:
Έχουν περάσει τρεις μήνες, περίπου 100 ημέρες. Μου είχατε μιλήσει στο παρελθόν για τον «κανόνα των 100 ημερών». Τι ανακαλύψατε και τι μάθατε για τον ΠΑΟΚ όλο αυτό το διάστημα;
«Έθεσα ως καθημερινό στόχο να μαθαίνω τουλάχιστον πέντε νέες λέξεις στα ελληνικά. Όσον αφορά το γραμματικό κομμάτι, πρέπει να γίνω σαν τη γάτα. Χρειάζομαι άλλες οκτώ ζωές. Η ελληνική γλώσσα παρουσιάζει τεράστια δυσκολία. Ωστόσο, υπάρχει ένας ισχυρός δεσμός με την ιταλική γλώσσα στο κομμάτι των λέξεων. Δύο συγκεκριμένες λέξεις θα θυμάμαι πάντα. Αυτές θα αποτελέσουν τον οδηγό μου για τη θητεία μου στον ΠΑΟΚ. Αναφέρομαι στις λέξεις «πόνος» και «πάθος». Πιστεύω ότι αυτές οι δύο λέξεις περιγράφουν ακριβώς τι σημαίνει το πάθος για τους φιλάθλους. Δείχνουν τι σημαίνει ο ΠΑΟΚ για τους οπαδούς και για τους ανθρώπους που αγαπούν το μπάσκετ».
Πιστεύετε ότι αυτό πηγάζει και από τις ρίζες της ομάδας;
«Είναι 100% έτσι. Κανείς δεν μπορεί να κόψει τις ρίζες του. Σπούδασα ιστορία του δικαίου και αυτό το στοιχείο υπάρχει στο DNA μας. Φυσικά, συμβαίνουν πολλά πράγματα μέσα και έξω από το γήπεδο. Ελπίζω ότι μέσα στο παρκέ θα απολαύσουμε τη διαδρομή. Θα προσπαθήσουμε με νόμιμα μέσα, αλλά θα το παλέψουμε».
Ποιους τομείς νιώσατε ότι πρέπει να αλλάξουμε ή να βελτιώσουμε πρώτα, με βάση όσα δείξατε όλο αυτό το διάστημα;
«Μερικές φορές είναι ευκολότερο να χτίσεις κάτι καλό από το μηδέν παρά να διορθώσεις μια κατάσταση. Αυτό αποτελεί τεράστια πρόκληση. Το μέρος όπου θέλει να μας πάει ο κ. Μυστακίδης απαιτεί πολύ γερές βάσεις. Πιστεύω ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Πρέπει να χτίσουμε κάτι που μπορεί να διαρκέσει και να αναπτυχθεί στον χρόνο. Έτσι, προσπαθώ να εστιάζω σε όλους τους τομείς. Θέλω να καταλάβω τα πάντα. Προσπαθώ να έχω ένα όραμα για τις ανάγκες μας. Δεν κοιτάζω μόνο το απόψε ή το αύριο. Σκέφτομαι τι θα χρειαστούμε σε δύο ή τρία χρόνια».
Ο κ. Μυστακίδης έχει ένα όραμα. Μοιράζεστε το ίδιο όραμα μαζί του;
«Ο κ. Μυστακίδης σημειώνει εξαιρετική επιτυχία και μαθαίνει πολύ γρήγορα. Το πρώτο πράγμα που μου είπε πριν από 100 ημέρες ήταν ότι δεν γνωρίζει πολλά από μπάσκετ. Δεν νιώθω το ίδιο τώρα. Κάνει πολλές ερωτήσεις. Δεν ρωτάει ποτέ το ίδιο πράγμα δύο φορές. Έτσι, ανοίγει τον δρόμο του σε κάτι εντελώς νέο γι’ αυτόν. Φυσικά, έχει ένα όραμα. Θέλει να κάνει μεγάλα πράγματα, γνωρίζοντας ότι αυτό θα απαιτήσει χρόνο. Αυτό δεν αποτελεί κλισέ. Όλοι θα θέλαμε να πετύχουμε αύριο το πρωί. Υπάρχει μια πιθανότητα, αλλά αυτό απαιτεί και πολλή τύχη. Δεν μπορείς να χτίσεις κάτι μέσα σε μια νύχτα.
Ο ίδιος θέλει πραγματικά να χτίσει κάτι διαφορετικό με το όραμά του και τη φιλοσοφία του. Θέλει να προσφέρει κάτι σημαντικό στην πόλη. Το νιώθω αυτό έντονα. Ο κ. Μυστακίδης με ρώτησε τι χρειάζομαι. Του απάντησα ότι χρειάζομαι έναν χώρο όπου μπορώ να χτίσω. Χρειάζομαι ένα αθλητικό σπίτι. Τότε εκείνος υποσχέθηκε ότι θα χτίσουμε ένα προπονητικό κέντρο με πρόσβαση όλο το 24ωρο. Αυτό ήταν το πιο σπουδαίο βήμα.
Ποιο είναι το επόμενο βήμα;
«Πιστεύω ότι πρέπει πάντα να ξεκινάμε από τους εγχώριους παίκτες. Αυτοί θα δώσουν τον τόνο στα αποδυτήρια. Το έμαθα αυτό σε κάθε χώρα όπου εργάστηκα. Πρέπει να δίνουμε τη σωστή σημασία στους γηγενείς παίκτες. Έλληνες παίκτες στην Ελλάδα, Ιταλοί παίκτες στην Ιταλία, Γερμανοί παίκτες στη Γερμανία. Αυτοί μπορούν να διδάξουν στον ξένο παίκτη τι χρειάζεται για να είναι πραγματική ΠΑΟΚάρα. Αυτοί γνωρίζουν την ιστορία.
Αυτό έρχεται πολύ φυσικά. Η αγορά των Ελλήνων παικτών δεν είναι άπειρη. Μοιάζει με μια πολύ μικρή λίμνη. Οπότε, οφείλουμε να αναδείξουμε νέους παίκτες. Γνωρίζουμε ότι οι περισσότεροι θα επιλέξουν το NCAA. Ωστόσο, οι ευρωπαϊκές σχολές μπάσκετ χτίζουν έναν παίκτη καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στις ηλικίες από 12 έως 18 ετών. Μετά ακολουθεί το κολέγιο και η επιστροφή στον επαγγελματικό αθλητισμό. Οπότε η ακαδημία αποτελεί αναγκαιότητα. Πρέπει να έχουμε μια σχολή μπάσκετ. Αυτή θα δώσει σε όλη την περιοχή την ευκαιρία να προσφέρει στον ΠΑΟΚ. Θέλουμε να χτίσουμε κάτι νέο, όχι απλώς να χρησιμοποιήσουμε ό,τι ήδη έχουμε».
Αν έπρεπε να περιγράψετε τον ΠΑΟΚ που βρήκατε και τον ΠΑΟΚ που θέλετε να χτίσετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
«Αυτό είναι πολύ δύσκολο. Δεν ξέρω την απάντηση. Ο ΠΑΟΚ που βρήκα ήταν πολύ δραστήριος. Τα πάντα κινούνταν γρήγορα. Κινούνταν πολύ γρήγορα για τα πόδια που διαθέταμε. Είναι πολύ δύσκολο να συνδυάσεις την ταχύτητα με την ισορροπία. Πιστεύω ότι ο ΠΑΟΚ είχε μια σταθερή σεζόν φέτος. Αν αναλογιστούμε από πού ξεκινήσαμε και πώς καταλήξαμε, παίξαμε στον τελικό του κυπέλλου. Παίξαμε έναν καλό ημιτελικό. Χάσαμε στην παράταση, σχεδόν στις λεπτομέρειες. Θα μπορούσαμε να πάμε καλύτερα, σίγουρα. Αλλά θα μπορούσαμε να πάμε και πολύ χειρότερα. Έμαθα πολύ νωρίς στην καριέρα μου ότι το καλό της σημερινής ημέρας δεν αρκεί για αύριο. Μας περιμένει πολλή δουλειά».
Τι πρέπει να περιμένουν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ στο γήπεδο από την ομάδα του Αντρέα Τρινκιέρι;
«Ενέργεια, ένταση και δέσμευση. Αυτά χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε τον πόνο και το πάθος».
Θέλουμε να μάθουμε τις σκέψεις σας και τη φιλοσοφία σας για την ομάδα. Ποια είναι η πρώτη αξία που θα εμφυσήσετε στα αποδυτήρια;
«Το σκέφτομαι αυτό κάθε μέρα. Δεν έχουμε ολοκληρώσει ακόμα το ρόστερ. Ως προπονητής και ως ηγέτης, ηγούμαι δια του παραδείγματος. Λειτουργώ ανάλογα με την κατάσταση. Δεν πιστεύω ότι αν εφάρμοσα κάτι για 10 χρόνια, μπορώ απλώς να κάνω αντιγραφή-επικόλληση τώρα. Θέλω να καταλάβω τι είδους ομάδα χτίζουμε.
Ξέρω όμως ότι το μπάσκετ ακολουθεί μια ξεκάθαρη κατεύθυνση. Η ενέργεια κερδίζει. Η ένταση κερδίζει. Θέλω να έχω τρεις αδιαπραγμάτευτες αξίες στην ομάδα μου. Αυτές αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της κοινής μας ζωής. Μία από αυτές είναι ότι κανείς δεν στέκεται πάνω από την ομάδα. Ούτε καν ο προπονητής. Πρώτα η ομάδα, μετά η δέσμευση. Την τρίτη αξία τη σκέφτομαι ακόμα».
Πόσο σημαντική είναι η κουλτούρα σε σύγκριση με το ταλέντο όταν χτίζετε μια ομάδα;
«Δεν μου αρέσει η λέξη νοοτροπία, προτιμώ τη λέξη κουλτούρα. Το όνειρό μου είναι όλοι στον ΠΑΟΚ να μοιράζονται την ίδια κουλτούρα. Από τον καλύτερο παίκτη και τον πρώτο προπονητή, μέχρι τον φυσικοθεραπευτή και τον άνθρωπο που καθαρίζει το πάτωμα. Αυτό λειτουργεί σαν κινητήρας που μας ωθεί προς τους στόχους μας. Το να χτίσω τη σωστή κουλτούρα αποτελεί την πρώτη μου προτεραιότητα».
Πώς θέλετε να νιώθει ένας αντίπαλος όταν αντιμετωπίζει τον ΠΑΟΚ;
«Θέλω απλώς να νιώθουν ότι θα περάσουν δύσκολα σήμερα. Δεν ξέρω αν η ομάδα μου θα πιστεύει ότι θα κερδίζει κάθε παιχνίδι. Θα το ήθελα πολύ, αλλά αυτό πηγάζει από τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του καθενός. Σίγουρα όμως, θέλω μια ομάδα που πιστεύει ότι δεν μπορεί να χάσει κανένα παιχνίδι. Που θα παλεύει μέχρι το τέλος, μέχρι την τελευταία σταγόνα ενέργειας και αίματος. Αν η άλλη ομάδα παίξει καλύτερα, θα δώσουμε τα χέρια. Αυτό ταιριάζει περισσότερο στο DNA του ΠΑΟΚ. Αν θέλουν να κερδίσουν, πρέπει να προσπαθήσουν πολύ σκληρά εναντίον μας».
Θα μου δώσετε την ίδια απάντηση αν σας ρωτήσω πώς θέλετε να νιώθει ένας οπαδός του ΠΑΟΚ όταν φεύγει από το γήπεδο;
«Θα κουβαλάω πάντα μαζί μου το συναίσθημα που έζησα ως προπονητής της Παρτιζάν. Μου εξήγησαν από την πρώτη μέρα ότι η νίκη είναι σπουδαίο πράγμα. Αν όμως η ομάδα παλεύει με όλες τις δυνάμεις της, κερδίζει την αγάπη των φιλάθλων. Και έτσι έγινε. Μετά από κάθε παιχνίδι, είτε κερδίζαμε είτε χάναμε, η ομάδα περίμενε στο γήπεδο τους φιλάθλους, που την αποθέωναν. Αυτό έχει τεράστιο αντίκτυπο. Να πηγαίνεις στα αποδυτήρια μετά από μια ήττα και να βλέπεις χιλιάδες ανθρώπους να σε επευφημούν, επειδή απλώς έδωσες τον καλύτερο εαυτό σου.
Πάντα με ρωτούν τι σημαίνει επιτυχία για μένα. Τα μέσα ενημέρωσης, οι φίλαθλοι, αυτοί που μας μισούν ή μας αγαπούν, ορίζουν τον παίκτη και τον προπονητή από το τελικό σκορ. Το αποδέχομαι, αλλά αυτός δεν είμαι εγώ. Έχω χάσει παιχνίδια που άξιζα να κερδίσω επειδή η ομάδα μου έδωσε τα πάντα, και έχω κερδίσει παιχνίδια λόγω τύχης. Επομένως, δεν περιορίζω την επιτυχία ή την αποτυχία μόνο στο αποτέλεσμα. Είναι μέρος της δουλειάς και το δέχομαι. Για μένα, επιτυχία σημαίνει να κάνω την καλύτερη δουλειά στον κόσμο ως προπονητής, να έχει ο παίκτης έναν σκοπό κάθε μέρα και να προσπαθούμε για το καλύτερο. Αν το κάνουμε αυτό, είμαστε επιτυχημένοι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα».
Η αποτυχία αποτελεί μέρος της επιτυχίας;
«Αν με ρωτήσετε τι μου μένει περισσότερο, μια νίκη ή μια ήττα, η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Η ήττα. Είναι μια ασθένεια. Ταξιδεύει μαζί μου 25 χρόνια. Μια νίκη διαρκεί 10 λεπτά ή μια ώρα. Μια ήττα κρατάει για πάντα. Η ευτυχία δεν σου διδάσκει τίποτα. Αποτελεί τον στόχο μας, αλλά δεν σε κάνει καλύτερο. Είναι απλώς μια καλή στιγμή. Αν την παρατείνεις, μπράβο. Ο πόνος της ήττας όμως σε διδάσκει. Αυτός σε αναγκάζει να γίνεις καλύτερος, σου δίνει νέα ώθηση και κίνητρο.
Ναι, η αποτυχία είναι μέρος της ζωής μας. Υπάρχει αποτυχία ως πατέρας, ως αδελφός, ως σύζυγος. Αλλά δεν σταματώ εκεί. Αν τη διαχειριστείς σωστά, αποκτάς ισχυρότερα κίνητρα και βελτιώνεσαι στο τέλος της ημέρας».
Πιστεύετε ότι το μπάσκετ είναι ένα απλό ή ένα περίπλοκο άθλημα;
«Μπορείς να το κάνεις πολύ περίπλοκο. Το μπάσκετ είναι να παίζεις σκάκι ενώ παίζεις μποξ. Κάποιος προσπαθεί να σε χτυπήσει και εσύ πρέπει να παίξεις σκάκι. Πρέπει να κάνεις τη σωστή κίνηση με απόλυτη συγκέντρωση σε έναν σκληρό, σωματικό κόσμο».
Τι σας εντυπωσίασε περισσότερο από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ μέχρι τώρα;
« Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ δεν έχουν ηλικία. Βλέπεις ανθρώπους από 8 έως 90 ετών. Όλοι έχουν τη δική τους ιστορία για τον ΠΑΟΚ. Αυτό αποτελεί το προνόμιο μιας ομάδας με τεράστια παράδοση. Εμείς θέλουμε να δώσουμε ξανά φτερά σε αυτή την παράδοση. Ο ΠΑΟΚ έχει να ζήσει τις δόξες της δεκαετίας του ’90 εδώ και σχεδόν 30 χρόνια. Ξέρετε πόσα πράγματα συμβαίνουν σε 30 χρόνια; Αλλά δεν βλέπω αυτά τα χρόνια αρνητικά. Ο ΠΑΟΚ άντεξε στα σκαμπανεβάσματα. Οι φίλαθλοι παραμένουν εδώ. Χρειάζονται απλώς κάποιον να τους ανάψει τη σπίθα. Πιστεύω ότι τα καλύτερα δεν έχουν έρθει ακόμα για τους φιλάθλους και για τον ΠΑΟΚ».
Μιλάνε πάρα πολύ για το παρελθόν. Το καταλαβαίνετε αυτό;
«Ναι. Πώς μπορώ να διαφωνήσω; Θέλω να χτίσουμε μια γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και τον νέο ΠΑΟΚ. Ταυτόχρονα όμως, πρέπει να αρχίσουν να ονειρεύονται».
Το καταλαβαίνετε επίσης αυτό;
«Αυτό φέρει μεγάλη ευθύνη. Το νιώθω κάθε μέρα. Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να κάνω τα όνειρά τους πραγματικότητα. Ο χρόνος όμως δεν επιτρέπει συντομεύσεις. Το καλό και το γρήγορο δεν συμβαδίζουν ποτέ».
Αυτό είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε σήμερα στους φιλάθλους;
«Δεν συμπαθώ ιδιαίτερα τα μηνύματα. Πάντα λέω στους παίκτες μου ότι οι πράξεις μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια. Το να είσαι οπαδός του ΠΑΟΚ αποτελεί αποστολή. Έχει καλές και κακές στιγμές, αλλά είσαι πάντα εκεί. Αυτό μου αρκεί. Αν με πιέσετε, θα σας πω ότι θέλω να δημιουργήσω μια «κόλαση» για τους αντιπάλους. Πάντα με αθλητικό τρόπο και μέσα στα όρια. Είμαι απαιτητικός προπονητής. Είναι πολύ πιο εύκολο να ζητάς πράγματα όταν οι φίλαθλοι σε σπρώχνουν να ξεπεράσεις τα όρια. Ας κάνουμε, λοιπόν, μια συμφωνία. Ας σπρώχνουμε τους παίκτες μας πάνω από το όριο κάθε μέρα».
Μετά από τρία χρόνια, όταν θα κοιτάζετε πίσω στην πρώτη μέρα που συναντήσατε τον κ. Μυστακίδη, τι θα θέλατε να πείτε για αυτή την πρώτη συνάντηση;
«Θα έλεγα ότι αυτή ήταν η καλύτερη απόφαση της ζωής μου».
Διαβάστε Επίσης
ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΟ ΡΟΣΤΕΡ
Cleveland Melvin
