Χρειάζεται o ΠΑΟΚ άλλη μεταγραφή ή είναι ήδη πλήρης;

Στον απόηχο της παρουσίασης του Τσέντι Οσμαν, η συζήτηση στις τάξεις των φίλων του ΠΑΟΚ περιστρέφεται γύρω από ένα ερώτημα: χρειάζεται ακόμη μία μεταγραφή ή μήπως και δύο;

Οι απόψεις διαφέρουν. Κάποιοι θεωρούν πως λείπει ένας combo forward, άλλοι ένα stretch ψηλό που θα ανοίγει το γήπεδο και θα προσφέρει το απαραίτητο floor spacing σε μια frontline που, τουλάχιστον θεωρητικά, δεν διαθέτει μεγάλη απειλή από την περιφέρεια πέρα από τον Νίκο Χουγκάζ. Υπάρχουν και εκείνοι που εξακολουθούν να βλέπουν την ανάγκη για έναν swingman με μέγεθος και αμυντικές δυνατότητες, ικανό να αναλαμβάνει τις πιο απαιτητικές αποστολές απέναντι στους κορυφαίους περιφερειακούς της Ευρώπης.

Και η αλήθεια είναι πως δύσκολα μπορεί κανείς να διαφωνήσει με τη λογική ότι «όλοι οι καλοί χωράνε». Ειδικά σε μια σεζόν όπου το νέο EuroCup προμηνύεται ισχυρότερο από ποτέ, με αρκετές ομάδες να επενδύουν τεράστια ποσά για να διεκδικήσουν το τρόπαιο και, μαζί του, το εισιτήριο για την Ευρωλίγκα. Σε μια τόσο απαιτητική χρονιά, το βάθος αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα απέναντι σε τραυματισμούς, αγωνιστικές κοιλιές και την αναπόφευκτη φθορά μιας μακράς σεζόν.

Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος.

Ο ΠΑΟΚ έχει ήδη διαμορφώσει ένα ρόστερ 14-15 παικτών, ίσως το πιο πλήρες και ποιοτικό που έχει παρουσιάσει εδώ και πολλά χρόνια. Ένα σύνολο που συνδυάζει εμπειρία, προσωπικότητα και ταλέντο, ενώ κάθε θέση διαθέτει ουσιαστικές λύσεις.

Αν προστεθούν ακόμη ένας ή δύο παίκτες, πώς θα κατανεμηθούν οι χρόνοι συμμετοχής; Πώς θα διαχειριστεί το τεχνικό επιτελείο τις αναπόφευκτες δυσαρέσκειες όταν αρκετοί ποιοτικοί παίκτες θα βλέπουν τον ρόλο τους να περιορίζεται;

Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο αν αποκτηθεί ένας ακόμη ξένος. Αυτή τη στιγμή ο ΠΑΟΚ διαθέτει ήδη οκτώ ξένους, κάτι που σημαίνει ότι, με το ισχύον καθεστώς της GBL, τρεις παίκτες θα μένουν εκτός δωδεκάδας σε κάθε παιχνίδι ή δύο, εφόσον αλλάξει ο κανονισμός. Η συνεχής εναλλαγή προσώπων δεν αποτελεί πάντα συνταγή επιτυχίας και μπορεί να επηρεάσει τόσο την αγωνιστική συνοχή όσο και τις ισορροπίες στα αποδυτήρια.

Γι’ αυτό ο ενθουσιασμός της στιγμής δεν πρέπει να οδηγεί σε βιαστικά συμπεράσματα. Ο Αντρέα Τρινκιέρι θα έχει τον χρόνο να αξιολογήσει το ρόστερ μέσα από την προετοιμασία και τα πρώτα επίσημα παιχνίδια. Αν διαπιστώσει ότι υπάρχει πραγματική ανάγκη για περαιτέρω ενίσχυση, δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι θα εισηγηθεί τις κατάλληλες κινήσεις.

Άλλωστε, η σημερινή διοίκηση έχει ήδη αποδείξει στην πράξη πως είναι διατεθειμένη να στηρίξει τον προπονητή με κάθε μέσο, εφόσον εκείνος κρίνει ότι μια προσθήκη μπορεί να ανεβάσει πραγματικά το επίπεδο της ομάδας.

Μέχρι τότε, ίσως αξίζει να θυμόμαστε πως στο σύγχρονο μπάσκετ δεν κερδίζει πάντα η ομάδα με τους περισσότερους καλούς παίκτες. Συχνά κερδίζει εκείνη με τους πιο ξεκάθαρους ρόλους, την καλύτερη χημεία και τις πιο ισορροπημένες προσωπικότητες. Και αυτά δεν αγοράζονται τόσο εύκολα όσο ένα ακόμη μεγάλο όνομα.