Patientia vincit omnia: Ο ΠΑΟΚ χρειάζεται χρόνο, όχι πανικό

Patientia vincit omnia: Η υπομονή νικά τα πάντα. Γράφει η Όλγα Χιονίδου

Αν υπάρχει ένα πράγμα που χαρακτηρίζει τους φιλάθλους όλων των ομάδων, αυτό είναι η ανυπομονησία. Ο ΠΑΟΚ έχει παρουσιάσει μέχρι στιγμής μια μέτρια αγωνιστική εικόνα. Σε αυτό, νομίζω, συμφωνούν όλοι. Μια ομάδα που χτίστηκε πάνω στη σημαντική οικονομική επένδυση του ιδιοκτήτη της, Αριστοτέλη Μυστακίδη, είναι λογικό να δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες.

Ποιος είναι εκείνος που δεν βλέπει την προοπτική που υπάρχει πλέον στην ΚΑΕ ΠΑΟΚ; Υπάρχει άραγε κανείς; Νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσουν ότι ο Δικέφαλος είναι μια ομάδα με άγνωστο ταβάνι για τα επόμενα χρόνια. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα πού μπορεί να φτάσει. Οι βλέψεις του; Τεράστιες. Ολόκληρος ο οργανισμός θέλει την «τελειότητα». Θέλει να δει τον ΠΑΟΚ να φτάνει σε κορυφές που, μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ακόμη και οι ίδιοι οι φίλαθλοί του δεν τολμούσαν να φανταστούν. Πλέον, αυτά δεν είναι απατηλά όνειρα. Είναι ρεαλιστικοί στόχοι για ένα κλαμπ που διαθέτει την οικονομική δυνατότητα να φέρει παίκτες από το πιο ψηλό ράφι της Ευρώπης, ακόμη… και της Αμερικής.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι σκληρή και πολλές φορές σε προσγειώνει ανώμαλα. Όταν είδαμε τον ΠΑΟΚ να παρουσιάζεται πειθαρχημένος, σοβαρός και αποφασισμένος στο Super Cup, σχεδόν… τρομάξαμε. Ήταν εντυπωσιακό το πόσο έτοιμη έδειχνε μια ομάδα από την περίοδο της προετοιμασίας κιόλας, συνεχίζοντας με την ίδια εικόνα στα πρώτα επίσημα παιχνίδια της σεζόν. Πόσο μάλλον όταν διεκδικείς έναν τίτλο απέναντι σε δύο από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Το μάτι «γυάλιζε», ο στόχος ήταν ξεκάθαρος και οι παίκτες, μαζί με το προπονητικό επιτελείο, έδειχναν αποφασισμένοι να διεκδικήσουν το τρόπαιο.

Καμιά φορά, όμως, τα πράγματα δεν έρχονται τόσο εύκολα. Χρειάζεται κόπος για να πετύχεις τους στόχους σου και θα ήταν, μάλλον, παράλογο να περιμένει κανείς από τον ΠΑΟΚ να παίζει με την ίδια ένταση κάθε τρεις ημέρες. Το παιχνίδι με την ΑΕΚ ήταν ένα καλό «μάθημα» για όλους. Η Ένωση ήρθε στο Παλατάκι μετά την ήττα της από την Αντβέρπ, θέλοντας να αποφύγει μια νέα δυσάρεστη έκπληξη, ανάλογη με εκείνη που είχε βιώσει απέναντι στον Άρη στο Παλέ δύο εβδομάδες νωρίτερα. Ο Δικέφαλος, ωστόσο, έδειξε υπερβολικό σεβασμό στον αντίπαλό του και, παρά τις δυσκολίες, πήρε τη νίκη με το… φτωχό 65-62, παραμένοντας στην κορυφή.

Να μην παρεξηγηθώ. Ο ΠΑΟΚ έχει πολλή δουλειά μπροστά του. Το δήλωσε και ο Αντρέα Τρινκιέρι. Η ομάδα βελτιώνει κάποια στοιχεία στο παιχνίδι της, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζει αδυναμίες σε άλλους τομείς. Η δουλειά για να φτάσει στο 100% δεν σταματά ποτέ. Με τόσες ποιοτικές μονάδες στο ρόστερ, είναι λογικό να υπάρχει η προσδοκία ότι τα κακώς κείμενα θα διορθωθούν. Είναι θέμα χρόνου να βρει η ομάδα τα πατήματά της και ο προπονητής τη φόρμουλα που θα της επιτρέψει να παρουσιάζεται σοβαρή και συνεπής απέναντι σε κάθε αντίπαλο. Είτε απέναντι στην άσημη Μπάλκαν Μπότεβγκραντ είτε απέναντι στην πανίσχυρη Μπαχτσεσεχίρ.

Άλλωστε, κακές εμφανίσεις και απρόσμενες ήττες κάνουν όλοι. Ακόμη και η προσεχής αντίπαλος του ΠΑΟΚ, η Μπαχτσεσεχίρ, ηττήθηκε την περασμένη εβδομάδα από την Μπόσνα στο Σαράγεβο. Το περίμενε κανείς;

Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα ο ΠΑΟΚ είναι, σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσμα των δυνατοτήτων που έχει πλέον το τμήμα. Ο κόσμος γνωρίζει ότι το μπασκετικό τμήμα διαθέτει τα μέσα για να διεκδικήσει πολλά. Να φέρει έναν κορυφαίο παίκτη, να κατακτήσει το EuroCup ή να φτάσει μέχρι την EuroLeague. Όταν υπάρχουν τέτοιες δυνατότητες, οι προσδοκίες είναι αναπόφευκτα μεγάλες. Και δικαιολογημένα.

Αυτό, όμως, που χρειαζόμαστε όλοι μας είναι υπομονή. Ο ΠΑΟΚ θα παρουσιαστεί καλύτερος στη συνέχεια. Το πιστεύω. Δεν είναι μερικά λόγια που γράφονται σε ένα blog για τα μάτια του κόσμου. Πιστεύω πως είναι θέμα χρόνου να βρει ο Αντρέα Τρινκιέρι τα κουμπιά των παικτών του, ώστε να πάρει από τον καθένα το 100% όσων μπορεί να προσφέρει.

Φυσικά, μέχρι τώρα έχουν γίνει και λάθη. Ο ίδιος ο προπονητής καλείται να τα εντοπίσει και να τα διορθώσει, γνωρίζοντας το βάρος της ομάδας που έχει αναλάβει. Και νομίζω πως το αντιλαμβάνεται πολύ καλά. Με τον ΠΑΟΚ να αγωνίζεται κάθε τρεις ημέρες, είναι δεδομένο ότι χρειάζεται χρόνος για να βελτιωθεί η ομάδα, να αποκτήσει σταθερότητα και να βρει τις ισορροπίες της. Λάθη θα γίνονται πάντα. Γι’ αυτό, άλλωστε, υπάρχουν και οι διορθωτικές κινήσεις, τις οποίες ο Δικέφαλος έχει τη δυνατότητα να κάνει, εφόσον διαπιστωθεί ότι κάτι δεν λειτουργεί όπως πρέπει.

Το σημαντικό είναι να αναγνωρίζεις τα προβλήματα όταν εμφανίζονται και να είσαι σε θέση να τα διορθώνεις. Η καταστροφολογία μπορεί να αποτελεί μέρος της ψυχοσύνθεσης κάθε φιλάθλου, ειδικά όταν οι απαιτήσεις είναι υψηλές. Δεν πρέπει, όμως, να οδηγεί στον πανικό ούτε να ακυρώνει από τόσο νωρίς τις δυνατότητες μιας ομάδας που ακόμη χτίζεται.

«Η υπομονή είναι πικρή, αλλά ο καρπός της είναι γλυκός». Κι αυτό θα πω εγώ. Γιατί, τελικά, το να έχεις μεγάλες προσδοκίες δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαιτείς να γίνουν όλα τέλεια από την πρώτη στιγμή. Σημαίνει να πιστεύεις στις δυνατότητες της ομάδας, χωρίς να κλείνεις τα μάτια στα λάθη της. Να ζητάς βελτίωση, αλλά να δίνεις και τον απαραίτητο χρόνο για να έρθει.