Το «ραντεβού» Τρινκιέρι και Καλάθη καθυστέρησε 13 χρόνια

Η σεζόν 2026-2027 δεν έχει ξεκινήσει ακόμη, όμως στον ΠΑΟΚ το «παζλ» του νέου ρόστερ μοιάζει σχεδόν ολοκληρωμένο. Αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Η διοίκηση του Δικεφάλου κινήθηκε με μεθοδικότητα, ξεκινώντας την προεργασία και τις επαφές με μεταγραφικούς στόχους πολύ πριν από την ολοκλήρωση της περασμένης αγωνιστικής περιόδου. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Αντρέα Τρινκιέρι βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση. Έχοντας έρθει σε συμφωνία με την ομάδα από τον περασμένο Μάρτιο, ο Ιταλός τεχνικός είχε την πολυτέλεια του χρόνου να παρακολουθήσει δια ζώσης αναμετρήσεις, να ακτινογραφήσει τις ανάγκες και να σχεδιάσει με ακρίβεια το πλάνο της επόμενης ημέρας. Στην κορυφή της λίστας του, ως προτεραιότητα, βρισκόταν ένα όνομα: Νικ Καλάθης.

Για να πυροδοτηθεί η «βόμβα», ο ΠΑΟΚ χρειάστηκε να κάνει μια οικονομική υπέρβαση. Το διετές συμβόλαιο με ετήσιες απολαβές που ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο ευρώ έπεισε τον 37χρονο γκάρντ ότι το project της Θεσσαλονίκης είναι το ιδανικό για το επόμενο κεφάλαιο της καριέρας του.

Η χαμένη λεπτομέρεια του 2013: Το ΝΒΑ και η γέννηση του γιου του

Παρά το γεγονός ότι οι δύο άνδρες έχουν βρεθεί αρκετές φορές αντιμέτωποι στα παρκέ της EuroLeague, διατηρώντας αμοιβαίο σεβασμό, η μπασκετική ιστορία κρύβει μια λεπτομέρεια που ελάχιστοι θυμούνται: Τρινκιέρι και Καλάθης θα έπρεπε να έχουν συνεργαστεί πριν 13 χρόνια.

Το καλοκαίρι του 2013, ο Ιταλός κόουτς ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Ελλάδας ενόψει του EuroBasket της Σλοβενίας. Ο Καλάθης ήταν, φυσικά, βασικό στέλεχος των κλήσεων, έχοντας μόλις ολοκληρώσει μια εξαιρετική χρονιά στη Ρωσία με τη Λοκομοτίβ Κουμπάν (κατακτώντας μάλιστα το EuroCup). Η συνεργασία τους, όμως, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Εκείνο το διάστημα ο έμπειρος γκαρντ βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για το μεγάλο άλμα στο ΝΒΑ και τους Μέμφις Γκρίζλις, ενώ παράλληλα η σύζυγός του έφερε στον κόσμο τον γιο τους. Ο Καλάθης πήρε τη δύσκολη απόφαση να απουσιάσει από το EuroBasket, βάζοντας σε προτεραιότητα τους δικούς του ανθρώπους. Ο ίδιος είχε εξηγήσει αργότερα με απόλυτη ειλικρίνεια εκείνη την επιλογή:

«Πέρυσι ήταν δύσκολο για εμένα να βρεθώ στην προετοιμασία και στην Εθνική Ομάδα. Είχε γεννηθεί ο γιος μου, δεν είχα καταφέρει να τον δω καλά-καλά, όντας στη Ρωσία, κι ήθελα να ‘μαι για λίγο κοντά του. Ήθελα να μείνω δίπλα του, να τον δω. Η οικογένεια πρέπει να ‘χει προτεραιότητα και πιστεύω ότι οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, το καταλαβαίνουν αυτό».

Η διασταύρωση των δρόμων στη Θεσσαλονίκη

Ο Τρινκιέρι δεν μακροημέρευσε στον πάγκο της «Επίσημης Αγαπημένης», καθώς αντικαταστάθηκε την επόμενη χρονιά από τον Φώτη Κατσικάρη, και έτσι η κοινή τους πορεία έμεινε ένα ανεκπλήρωτο μπασκετικό σενάριο.

Η ζωή, όμως, παίζει τα δικά της παιχνίδια. Δεκατρία χρόνια μετά από εκείνο το καλοκαίρι, οι δρόμοι του Ιταλού τεχνικού και του Ελληνοαμερικανού γκαρντ διασταυρώνονται ξανά. Αυτή τη φορά όχι για λογαριασμό της Εθνικής, αλλά για τον ΠΑΟΚ. Οι δύο τους, ωριμότεροι και γεμάτοι τίτλους, ενώνονται στη Θεσσαλονίκη με έναν κοινό, μεγάλο στόχο: την αναγέννηση και την επιστροφή του Δικεφάλου στην ελίτ.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ο Νικ Καλάθης και το κίνητρο ενός 37χρονου έφηβου που διάλεξε τον δύσκολο δρόμο του ΠΑΟΚ